Op grond van art. 7:629 Burgerlijk Wetboek heeft een werkgever een loondoorbetalingsverplichting gedurende een periode van maximaal 104 weken indien de werknemer ten gevolge van ziekte geen arbeid kan verrichten. Afhankelijk van de overeengekomen arbeidsduur blijft de arbeidsovereenkomst gedurende de arbeidsongeschiktheid bestaan. Ook na afloop van de doorbetalingsperiode loopt de arbeidsovereenkomst door, zij het dat de werkgever dus niet (meer) verplicht is tot het betalen van loon.
Wanneer de werkgever de arbeidsovereenkomst na twee jaar ziekte zou willen beëindigen, dan heeft de werknemer in de regel recht op een transitievergoeding. In zo’n situatie kan de werkgever op grond van Regeling compensatie transitievergoeding bij het UWV compensatie aanvragen voor de betaalde transitievergoeding. Een compensatieregeling voor de betaalde transitievergoeding geldt ook als een klein bedrijf stopt doordat de eigenaar met pensioen gaat of overlijdt.
Het kabinet overweegt om een wijziging van de wet voor te stellen waardoor waarvan vanaf 1 juli 2026 alleen nog kleine werkgevers (minder dan 25 werknemers) in aanmerking komen voor een compensatie van de transitievergoeding. Het gaat hierbij om werkgevers die door de Belastingdienst als kleine werkgever worden aangemerkt voor de premieheffing. Meer specifiek, de kleine werkgever in de zin van art. 2.19d, eerste lid, Besluit Wfsv.
Onlangs heeft de Raad van State advies uitgebracht op dit wetsvoorstel. De Raad van State is kritisch op het voorstel omdat het een fundamentele belangenafweging mist. De Raad van State adviseert om het voorstel niet bij de Tweede Kamer in te dienen, tenzij het is aangepast. De Raad van State geeft zelfs in overweging om de verplichte transitievergoeding bij ontslag wegens langdurige arbeidsongeschiktheid in zijn geheel te schrappen. Dit zou de compensatieregeling overbodig maken.
Het is aan het kabinet wat zij doet met het advies van de Raad van State. Wordt vervolgd!