Krachtens art. 5 Wet op de loonbelasting 1964 wordt de arbeidsverhouding van degene die (nagenoeg) uitsluitend diensten verricht ten behoeve van het huishouden van de natuurlijke persoon tot wie hij in dienstbetrekking staat niet als dienstbetrekking beschouwd, indien hij de diensten doorgaans op minder dan 4 dagen per week verricht. Deze vrijstelling van de belastingplicht voor de loonbelasting is meer bekend onder de naam de regeling ‘Dienstverlening aan huis’.
De regeling Dienstverlening aan huis ziet op huishoudelijke werkzaamheden in en om het huis, zoals schoonmaken, oppassen , tuinonderhoud maar ook persoonlijke en/of medische verzorging. Daarbij geldt dat zowel de opdrachtgever als degene die wordt ingehuurd, een particulier moet zijn. En, zoals voormeld, mag degene die wordt ingehuurd op niet meer dan 3 dagen per week bij de opdrachtgever werken. Het aantal uren dat hij per dag werkt, is niet belangrijk. Werkt hij 1 uur per dag, dan geldt dat dus als 1 gewerkte dag. Wanneer aan deze voorwaarden wordt voldaan dan wordt de opdrachtgever voor de loonheffingen niet als werkgever (beter gezegd, inhoudingsplichtige) aangemerkt. Voor het arbeidsrecht kwalificeert hij echter wel als werkgever, zij het dat er afwijkende regels kunnen gelden. Zo is de loondoorbetalingsperiode gemaximeerd tot zes weken.
Bij toepassing van de regeling Dienstverlening aan huis heb je als werkgever geen administratieve lasten richting de Belastingdienst. Er hoeft geen aangifte loonheffingen te worden gedaan en de renseigneringsverplichting van art. 22a UBIB 2001 is ook niet van toepassing. De vrijstelling voor de loonheffingen betekent echter niet dat de dienstverlener geen inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen en bijdrage Zvw hoeft te betalen. De dienstverlener moet hiervoor zijn inkomsten zelf aangeven in zijn aangifte inkomstenbelasting.
Situatie in 2025
De regeling Dienstverlening aan huis kan ook worden toegepast in de situatie dat een opdrachtgever zijn persoonsgebonden budget (PGB) gebruikt voor de dienstverlening door een zorgverlener. De Centrale Raad van Beroep (CRvB) heeft in de uitspraak van 30 maart 2023 geoordeeld dat de uitsluiting van de verzekeringsplicht voor de werknemersverzekeringen niet terecht is voor personen die doorgaans op minder dan 4 dagen per week op basis van een PGB werken. Op grond van deze uitspraak zijn dienstverleners aan huis die werken op basis van een arbeidsovereenkomst en worden betaald uit een PGB, wel verzekerd voor de werknemersverzekeringen.
Kabinetsplan, mogelijk in de loop van 2026 maar met terugwerkende kracht
Naar aanleiding van voornoemde uitspraak van de CRvB is het kabinet van plan om voor zorgverleners aan huis die betaald worden uit een PGB enkele regels te veranderen. Hiertoe is op 13 mei 2025 een wetsvoorstel door de Minister van SZW ingediend. Het wetsvoorstel moet ervoor zorgen dat zorgverleners die werken via een PGB en minder dan 4 dagen per week in dienst zijn, vanaf 1 januari 2026 recht krijgen op uitkeringen zoals de WW en de Ziektewet. Nu vallen zij dus nog onder de regeling Dienstverlening aan huis, waardoor ze geen recht hebben op deze werknemersverzekeringen. Met terugwerkende kracht tot 1 januari 2026 zou dat moeten wijzigen.
Het wetsvoorstel zou betekenen dat budgethouders –mensen die zelf zorg inkopen met een PGB– premies werknemersverzekeringen en werkgeversheffing Zvw moeten gaan betalen. De Sociale Verzekeringsbank (SVB) gaat budgethouders helpen bij het inhouden van loonbelasting en het afdragen van deze premies.
Veel zorgverleners betalen maandelijks -via een voorlopige aanslag- hun inkomstenbelasting, premie volksverzekeringen en bijdrage Zvw over de inkomsten. Wanneer de regeling Dienstverlening aan huis wijzigt, moeten zij hun voorlopige aanslagen herzien. In de voorlopige aanslag 2026 is immers geen rekening gehouden met de nieuwe regels en dus met inhouding van loonheffing.
Mocht je vragen hebben naar aanleiding van dit nieuwsbericht, neem dan gerust contact met ons op.